Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Οι φόλες κυνηγών και βοσκών αποδεκατίζουν τους γύπες!

Σε κρίσιμο σημείο βρίσκονται οι πληθυσμοί του γύπα σε όλη τη χώρα λόγω των δηλητηριασμένων δολωμάτων που κτηνοτρόφοι και κυνηγοί χρησιμοποιούν -παρανόμως μεν, κατά κόρον δε- προκειμένου να «προστατέψει» ο καθένας τα δικά του πεδία δράσης.

Αν και βασικός στόχος των κτηνοτρόφων και των κυνηγών δεν είναι τα ίδια τα πουλιά, η πρακτική της φόλας έχει φέρει στο όριο εξαφάνισης τους πληθυσμούς των πουλιών, καθώς οι γύπες τρέφονται με τα πτώματα των δηλητηριασμένων ζώων.

Δραματική μείωση

Ο πληθυσμός σχεδόν σε όλα τα είδη γύπα στην Ελλάδα έχει μειωθεί δραματικά και κύρια αιτία, σύμφωνα με ερευνητές και περιβαλλοντικές οργανώσεις, είναι η κατανάλωση των δηλητηριασμένων δολωμάτων. «Οι πληθυσμοί του γύπα αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρό πρόβλημα σε όλη τη χώρα και ο πρώτος παράγοντας θνησιμότητας που εντοπίζεται είναι οι φόλες. Τα ζώα αυτά είναι πτωματοφάγα και, εκτός από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν, αρνητικό ρόλο παίζει παράλληλα και το γεγονός πως οι υπάρχοντες πληθυσμοί είναι πολύ μικροί», αναφέρει ο βιολόγος - ορνιθολόγος και επιστημονικός σύμβουλος του WWF Γιώργος Κατσαδωράκης. Στη χώρα ζουν τέσσερα είδη γύπα: ο γυπαετός, ο μαυρόγυπας, το όρνιο και ο ασπροπάρης. Σύμφωνα με τον Γ. Κατσαδωράκη, και τα τέσσερα είδη παρουσιάζουν μείωση - άλλα μικρότερη και άλλα μεγαλύτερη.

Ο γυπαετός σήμερα έχει απομείνει στην Κρήτη, όπου ο πληθυσμός αριθμεί μόνο 25 άτομα, ενώ τα ζευγάρια, τα άτομα γύπα σε ηλικία αναπαραγωγής, είναι μόλις τέσσερα με έξι. Εξίσου δραματική είναι η μείωση των όρνεων σε όλη την ηπειρωτική χώρα. «Δεν γνωρίζουμε ακριβώς τον αριθμό των ζευγαριών που υπάρχουν. Υπολογίζονται περίπου 20 ζευγάρια σε όλη την ηπειρωτική χώρα, όμως αυτός ο αριθμός μπορεί να είναι πολύ μικρότερος και να φτάνει μόνο τα 10 ζευγάρια», αναφέρει ο ίδιος. Ο μαυρόγυπας, του οποίου η τελευταία αποικία και τόπος αναπαραγωγής σε όλα τα Βαλκάνια βρίσκεται στο δάσος της Δαδιάς, στον Εβρο, μετρά 100 άτομα και 22 ζευγάρια. Για τον δε ασπροπάρη, από τα 400 ζευγάρια που υπήρχαν παλαιότερα, σήμερα εντοπίζονται περίπου 30.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, τα δηλητηριασμένα δολώματα είναι η κυριότερη αιτία εξαφάνισης του γυπαετού στη Στερεά Ελλάδα, όπου ήταν ο σημαντικότερος τόπος διαβίωσης του είδους. Σήμερα, στους βιότοπους του Παρνασσού, της Γκιώνας και των Βαρδουσίων οι γυπαετοί πλέον είναι ανύπαρκτοι. Στην Κρήτη, όπου ο πληθυσμός των όρνεων παραμένει ακόμη ακμαίος, κάθε χρόνο εντοπίζονται 10 έως 25 πουλιά, τα οποία έχουν φάει φόλες που έχουν στόχο τα αδέσποτα σκυλιά και τα κοράκια που επιτίθενται σε κοπάδια προβάτων και κατσικιών.

«Παράπλευρες» απώλειες

Η τοποθέτηση των δηλητηριασμένων δολωμάτων γίνεται είτε από βοσκούς είτε από κυνηγούς. Τα δολώματα έχουν άλλοτε στόχο τα τσοπανόσκυλα, άλλοτε τα κυνηγόσκυλα και άλλοτε του θηρευτές των ζώων που στοχεύουν οι κυνηγοί. «Μπορεί κάποιος κυνηγός να δηλητηριάσει τα τσοπανόσκυλα ενός βοσκού γιατί αποπροσανατολίζουν τα δικά του σκυλιά. Από την άλλη, μπορεί ένας κυνηγός να θέλει να “καθαρίσει” το μέρος όπου κυνηγά -π.χ. από τις αλεπούδες- γιατί επιτίθενται στα θηράματά του.

Οι δε κτηνοτρόφοι τοποθετούν φόλες για τις αρκούδες και τους λύκους γιατί αυτά τα ζώα επιτίθενται στα κοπάδια τους. Οι λόγοι είναι πολλοί, οι απώλειες πολύ μεγάλες και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί., καθώς δεν πεθαίνουν μόνο τα ζώα τα οποία “στοχεύει” ο καθένας, αλλά είναι πολλά εκείνα που πεθαίνουν από δευτερογενή δηλητηρίαση τρώγοντας τα πτώματα.

Το θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό, καθώς πρόκειται για μια τοξική βόμβα και υπάρχει μεγάλη απροθυμία από τις αρμόδιες Αρχές για την καταπολέμησή του», εξηγεί ο δασολόγος στο δασαρχείο Ιωαννίνων και μέλος του δ.σ. της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, Ρήγας Τσιακίρης.

Της Αναστασίας Σιμιτσιάδη/ Real News

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More