Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

Διευθυντής Λυκείου ενοχλήθηκε από τα σκυλιά που περνούσαν από τον δρόμο

Στις 28 Νοεμβρίου ένα νεαρό ζευγάρι με τα δύο σκυλιά του, τα οποία κρατούσε από το λουρί τους, διέσχισε τον πεζόδρομο της οδού Κοραή στα Χανιά δίπλα από τα σχολεία. Αυτό και μόνο εξόργισε τον διευθυντή του 2ου Γενικού Λυκείου Χανίων, ο οποίος έντρομος στην θέα του των «τεράτων» κάλεσε την Αστυνομία για να συλλάβει τους δύο «εγκληματίες».

Ο ένας εκ των αστυνομικών οργάνων, ως άλλος νομοθέτης, γνωμάτευσε (!), ότι απαγορεύεται η διέλευση των ζώων από τον δρόμο έξω από το σχολείο. Όταν το ζευγάρι διαμαρτυρήθηκε για την άγνοια του άνδρας της ΕΛ.ΑΣ. εκείνος απάντησε με αλαζονεία «ο νόμος είμαι εγώ». Μάλιστα δίνοντας συνέχεια στον παραλογισμό το αστυνομικό όργανο απεφάνθη ότι το σκυλί θα έπρεπε να φέρει φίμωτρο!

Στο δε τμήμα, όπου τελικά οδηγήθηκε ο νεαρός ιδιοκτήτης του σκύλου, ένα άλλο αστυνομικό όργανο αντίστοιχων νοητικών ικανοτήτων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο παραβάτης πρέπει να κλειστεί στη φυλακή! 

Η άγνοια οδηγεί στην ηλιθιότητα!

Ποια είναι όμως η νομοθεσία της χώρας μας, την οποία κατά τρόπο απαράδεκτο αγνοούν τα όργανα της τάξης και εμπλέκουν πολίτες σε περιπέτειες, επειδή οι ίδιοι δεν ξέρουν να διαχειριστούν τις φοβίες τους; Μήπως λοιπόν φίμωτρο πρέπει να φέρουν ορισμένοι αστυνομικοί για να μην ξεστομίζουν τέτοια αδιανόητες ανοησίες;

Κανένας νόμος δεν απαγορεύει τον περίπατο των ζώων με τον ιδιοκτήτη τους με λουρί, ούτε υπάρχουν περιορισμοί. Σε κανένα νόμο δεν αναφέρεται η χρήση φίμωτρου κατά τον περίπατο των ζώων. Με ποιο δικαίωμα λοιπόν συλλαμβάνουν τους πολίτες και τους σύρουν για ανάκριση στα αστυνομικά τμήματα; Με την ευκαιρία όμως αυτή ας δούμε και μια άλλη πλευρά, εξαιρετικά σημαντική, του θέματος.

Μόνο καλό μας κάνει η επαφή με τα ζώα


Η κα Μπομπολάκη μας εξηγεί: «Ο Σίγκμουντ Φρόυντ αναφέρει: "Τα παιδιά δεν έχουν ίχνος από την αλαζονεία που παρακινεί τους 'πολιτισμένους' ενήλικους να τραβήξουν γρήγορα μια σκληρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην δική τους φύση και εκείνη των άλλων όντων".

Τα παιδιά δεν διστάζουν να κατατάξουν τα ζώα σαν εντελώς ισότιμα όντα με αυτά. Η στοργή προς αυτά είναι έμφυτη. Το φυσιολογικό, το φυσικό είναι αυτό, το έμφυτο ένστικτο των παιδιών και όχι οι φοβίες των μεγάλων, τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τις μεταδίδουμε στα παιδιά.

Γι’ αυτό οι εμπλεκόμενοι στη διαμόρφωση της ψυχικής υγείας και της σωστής προσωπικότητας των παιδιών, δηλαδή οι γονείς και οι δάσκαλοι, θα πρέπει να είναι σωστά και επιστημονικά ενημερωμένοι, να επιδιώκουν και να παροτρύνουν την αρμονική συμβίωση των παιδιών τους με τα ζώα.

Γι’ αυτό και η στάση του διευθυντή του 2ου Λυκείου Χανίων είναι πέρα για πέρα αντιπαιδαγωγική και παράλογη. Δεν έχει δε κανένα δικαίωμα τις δικές του φοβίες και ιδεοληψίες για τα ζώα να τις μεταφέρει στα παιδιά, τα οποία στο συγκεκριμένο περιστατικό, μη έχοντας κανένα απολύτως πρόβλημα με την παρουσία των ζώων, στάθηκαν ανώτερα του "δασκάλου" τους και δίδαξαν το αυτονόητο».

Κε διευθυντά, η αρμονική συμβίωση με τα ζώα είναι δείγμα πολιτισμού!

Η κα Μπομπολάκη συνεχίζει: «Στον αντίποδα των όσων σας περιγράψαμε είναι οι δάσκαλοι του Δημοτικού Σχολείου της οδού Κοραή. Και είναι δάσκαλοι με όλη την σημασία της λέξης, αφού έχουν καλέσει το νεαρό ζευγάρι, αφού είναι εκπαιδευτές θετικής εκπαίδευσης σκύλων, να πάνε στο σχολείο τους, να μιλήσουν στα παιδιά για τα ζώα και την αγάπη που πρέπει να τους δείχνουμε.

Οι δάσκαλοι του Δημοτικού Σχολείου δεν δίστασαν να ζητήσουν από το νεαρό ζευγάρι, να μπει στο προαύλιο μαζί με τα δύο "τέρατα", τα οποία είναι δύο γλυκύτατα πλάσματα. Μόνο αρρωστημένα μυαλά βλέπουν αυτά τα σκυλιά σαν εχθρούς και τα καθιστούν αποδιοπομπαία. Κάποτε η ανθρωπότητα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την φύση. Ζώα και άνθρωποι συμβίωναν αρμονικά, μάλιστα τα περισσότερα ζώα θεωρούνταν ιερά.

Με την αρχή της εξημέρωσης των ζώων, που άρχισε πριν από περίπου 12.000, άρχισε παράλληλα και η εκμετάλλευσή τους και η απαξίωση με την απομάκρυνση σταδιακά από την ενεργειακή, πνευματική σύνδεση μαζί τους, για να φθάσουμε σήμερα στην άθλια παραβατική συμπεριφορά μας απέναντι σε κάθε είδους ζώου.

Αυτό βέβαια είχε σαν επακόλουθο να απομακρυνθούμε από την φύση γενικότερα. Αυτή η ιστορική αναφορά καταρρίπτει και την άποψη, ότι ο άνθρωπος ανέκαθεν ήταν ανώτερο ον, η οποία άρχισε να αναπτύσσεται, όταν ο άνθρωπος θέλησε να εξουσιάσει και να παρέμβει στη φύση για την εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων εις βάρος των συμφερόντων των άλλων ζώων.

Σήμερα στην Ευρώπη τα ζώα συντροφιάς συμβάλουν βοηθώντας θεραπευτικά ανθρώπους που πάσχουν από κατάθλιψη, καρκινοπαθείς, ψυχικά νοσούντες, καρδιοπαθείς. Τα ζώα συντροφιάς βρίσκονται μέσα σε σχολεία, στα νοσοκομεία κ.ά.. Υπάρχουν ασφαλείς επιστημονικές μελέτες, που καταλήγουν, στο συμπέρασμα ότι η επαφή μας μ’ ένα κατοικίδιο συμβάλει στην εσωτερική μας ηρεμία, στην αφύπνιση της πνευματικότητας μας και βελτιώνει τη συμπεριφορά μας.

Ειδικά στα παιδιά είναι πλέον και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τα κατοικίδια έχουν θετική επίδραση στην αυτοεκτίμησή τους, στην αυξημένη αυτοπεποίθησή τους, στην υπευθυνότητά τους, στην κοινωνική συμμετοχή, στη συνεργασία, αυξάνουν τον ενθουσιασμό τους, νοιώθουν ικανοποίηση, δρουν θετικά στον αυτοέλεγχό τους, στην υπομονή, ενώ αντίθετα η βίαιη συμπεριφορά προς τα ζώα από την παιδική ηλικία είναι μια αξιόπιστη ένδειξη μελλοντικής εγκληματικής συμπεριφοράς του ενήλικου ατόμου.

Ενισχύοντας την έκφραση τρυφερότητας προς τα ζώα έχουμε σαν αποτέλεσμα τη μείωση της εγκληματικότητας και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς τους. Μελέτες καταδεικνύουν ότι παιδιά, που μεγάλωσαν σε περιβάλλον φιλοζωικό, έδειξαν καλύτερη επικοινωνία, υγιή άμιλλα, ήταν πιο δημοφιλή στην παρέα τους, πιο κοινωνικά, είχαν ανεπτυγμένο αίσθημα αυτονομίας και επάρκειας.

Μάλιστα ασκούντο και περισσότερο ειδικά αν το κατοικίδιο ήταν σκύλος, και αποδέχονταν καλύτερα και πιο θαρραλέα τις δύσκολες περιστάσεις της ζωής τους, αφού πιο εύκολα μέσω των διαφόρων φάσεων υγείας του κατοικίδιου τους, εξοικειώνονται με τον κύκλο της ζωής, την ασθένεια και τον θάνατο.

Η σωστή συνύπαρξη με τα κατοικίδια τους μεταδίδει τις αξίες του ανθρωπισμού, της οικολογικής συνείδησης και ηθικής ευθύνης. Όλα αυτά είναι εφόδια, εξαιρετικά απαραίτητα για να έχουν μια πιο φυσιολογική και ψυχικά ισορροπημένη ενήλικη ζωή. Σχετικές έρευνες αποδεικνύουν, ότι νήπια και βρέφη που ζουν σε οικογενειακό περίγυρο, τα οποία έχουν ζώα, δεν γλείφουν τον αντίχειρα τους, κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας.

Στις προηγμένες χώρες τα παιδιά από την νηπιακή ηλικία παίζουν, μεγαλώνουν, χαϊδεύουν, κοιμούνται συμβιώνουν απόλυτα με τα κατοικίδια τους. Τα οφέλη από την αλληλοεπίδραση ζώων και ανθρώπων είναι τόσο σημαντικά και βαθειά, που τελικά καλύπτουν κάθε άλλο υποτιθέμενο ρίσκο. Τα παιδιά κινδυνεύουν πιο πολύ από τη ρύπανση ή την ποιότητα των σύγχρονων και πολλές φόρες μεταλλαγμένων προϊόντων.

Ο άνθρωπος κινδυνεύει με την μετάδοση ασθενειών από την επαφή του με τον άνθρωπο και σε εξαιρετικά μικρό βαθμό από τα ζώα. Είναι επιτακτική ανάγκη για την ισορροπία μας να προωθηθεί η φιλοζωία από γονείς και δασκάλους, ώστε η κοινωνία μας να μπορέσει επιτέλους να κάνει μια στροφή πάλι προς την φύση και να μπορέσει έστω και στο παρά πέντε να αντλήσει από αυτή όλα τα ενεργειακά αποθέματα που περιέχει και τα οποία στην πορεία της ανθρωπότητας στο όνομα του υποτιθέμενου πολιτισμού και της προόδου οικτρά απωλέσαμε».

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More